توضیحات محبوب ترین غذاهای محلی ایران در بین گردشگران خارجی

 

امروز قصد داریم برخی از خوشمزه ترین غذاهای محلی ایران که در بین گردشگران خارجی هم محبوبیت زیادی پیدا کرده است را به شما معرفی کنیم. البته هر شهر و دیاری در ایران عزیزمان مطمئنا غذا و غذاهای بسیار خوشمزه ای دارد، اما در این مطلب تنها می توانیم به تعدادی از آن ها اشاره کنیم.
 


استان گیلان، میرزا قاسمی

یکی از محبوب ترین غذاهای محلی ایران میرزاقاسمی است که تنها عطر و بوی بادمجان کبابی شما را وسوسه می کند. میرزا قاسمی یکی از غذاهای سنتی استان گیلان است، اما به دلیل محبوبیتی که دارد امروزه در سایر شهرها هم تهیه می شود. این غذا گیاهی است و با استفاده از بادمجان کبابی، گوجه، مقادیر زیادی سیر تازه، نمک و فلفل و … آماده می شود. درست مثل خیلی از غذاهای خطه گیلان، در آخر تخم مرغ روی میرزاقاسمی ریخته می شود یا آن که نیمرو جدا تهیه می شود و در کنار غذا قرار می گیرد. میرزاقاسمی یکی از خوشمزه ترین غذاهای ایرانی است و هم به عنوان پیش غذا و هم در کنار برنج به عنوان غذای اصلی سرو می شود.

 

 

مواد مورد نیاز برای تهیهٔ میرزاقاسمی عبارتند از: بادمجان، گوجه‌فرنگی، سیر، روغن، تخم‌مرغ، نمک و ادویه. برای تهیهٔ میرزاقاسمی باید بادمجان‌ها را تنوری (کبابی) کرده، سپس در آب سرد قرار دهید تاپوست آن به راحتی کنده شود و گوشت کباب شده آن به پوست نچسبد. حال آن‌ها را خوب بکوبید؛ سپس سیر کوبیده شده را بهمراه بادمجان‌ها و مقداری زردچوبه کمی تفت دهید و در این‌جا گوجه فرنگی رنده شده را به مخلوط اضافه کنید و حرارت را ادامه دهید تا آب بادمجان‌ها کاملاً گرفته شود. در مرحلهٔ بعد تخم‌مرغ‌ها را شکسته و با بادمجان‌ها مخلوط نمایید؛ همچنین نمک و ادویه‌جات را به دلخواه به غذا اضافه کنید.


گیلان و مازندران، باقلا قاتوق

باز هم یک غذای شمالی دیگر! انصافا غذاهای شمالی بسیار خوشمزه هستند و به همین دلیل یک غذای دیگر از این منطقه در لیست محبوب ترین غذاهای محلی ایران قرار می گیرد. باقلاقاتوق با استفاده از باقلا، سیر، شوید و تخم مرغ آب پز تهیه می شود و بسیار خوش طعم و خوشمزه است. اگر به شهرهای شمالی ایران سفر کردید حتما پیشنهاد می کنیم این غذای محبوب و پرطرفدار شمالی را امتحان کنید. باقلاقاتوق یک غذای گیاهی است و برای کسانی که خیلی اهل غذاهای گوشتی نیستند بسیار مناسب است. در رستوران های شمال باقلاقاتوق را اغلب همراه با برنج کته و انواع ترشی و زیتون سرو می کنند.

 

 

مواد اصلی این غذا از باقلا رشتی و به زبان گیلکی(پاچ باقلا)، شوید و تخم مرغ تهیه گردیده و معمولاً با برنج که به صورت کته تهیه شده خورده می‌شود. از گوجه فرنگی نیز در طبخ این غذا استفاده می‌کنند.برای تهیه این خورش ابتدا سیر رنده شده همراه با شوید خرد شده تفت داده می‌شود. سپس باقلای پوست‌کنده را به آن اضافه کرده و کمی تفت می دهیم و به آن نمک و آب اضافه می کنیم و تا بپزد حرارت می‌دهند. پس از آن که باقلا کاملاً پخته و نرم شد، تخم مرغ ها را داخل آن شکسته و بلافاصله در ظرف را می‌گذارند تا تخم مرغ اصطلاحاً ببندد. سپس آن را همراه با کته یا نان مصرف می‌کنند.


شیراز ، کلم پلو

یکی از غذاهای محلی ایران که در بین گردشگران خارجی محبوبیت زیادی پیدا کرده است کلم پلو است. این غذا متعلق به شیراز و نواحی اطراف است و به دلیل توریستی بودن شهر شیراز، خیلی از گردشگران خارجی این غذای خوشمزه را هم امتحان می کنند. البته درست مثل بسیاری از غذاهای محلی ایران ، امروزه کلم پلو را در بسیاری شهرهای دیگر هم تهیه می کنند، اما اصل و خاستگاه اصلی کلم پلو متعلق به شهر شیراز است. برای تهیه کلم پلو کلم خرد شده، انواع سبزی معطر مثل شوید، ترخون، جعفری، ریحون و … را با برنج ترکیب می کنند و در آخر با کوفته قلقلی سرو می شود. این غذا بسیار خوشمزه است و در کنار سالاد شیرازی، ترشی و سبزی خوردن غذایی فوق العاده معطر و خوش طعم است.

 

 

چهار قاشق غذاخوری پیازداغ را به همراه زردچوبه، فلفل و کمی روغن داخل تابه بریزید. کلم‌ را به صورت رشته‌رشته خرد کرده و به مواد اضافه کنید.مواد را روی حرارت ملایم خوب تفت دهید تا کاملا مخلوط شوند سپس دو‌سوم لیوان آب اضافه کنید و در تابه را ببندید تا کلم پخته و نرم شود.بعد از این که کلم نرم شد، در تابه را بردارید تا آب اضافی آن تبخیر شود سپس دو قاشق غذاخوری از سبزی‌های معطر را کنار گذاشته و مابقی را به همراه کمی نمک و پودر لیمو عمانی، بعد از تبخیر شدن کامل آب کلم، به مواد اضافه کنید.مواد را کمی تفت دهید. توجه کنید که تفت دادن بیش از حد باعث تلخ شدن سبزی در غذا می‌شود.پیاز‌ها را رنده کنید و کاملا آب آن را بگیرید سپس داخل یک کاسه گوشت چرخ کرده، سبزی معطر، آرد نخودچی، نمک و فلفل و پیاز رنده را ریخته و کاملا ورز دهید تا یکدست شوند. مقداری کمی از مایه را برداشته و به کمک دست گرد کنید.گوشت قلقلی‌ها را داخل تابه بریزید و با کمی روغن تفت دهید سپس در تابه را ببندید تا خوب پخته و سرخ شوند.برنج آب‌کش شده را با مایه کلم و روغن تابه‌ای که گوشت را با آن سرخ کره‌اید، مخلوط کنید سپس داخل یک قابلمه لایه‌لایه برنج و گوشت قلقلی بریزید. در آخر دو‌سوم لیوان آب دور تا دور قابلمه بریزید و برای 30 تا 45 دقیقه دم کنید.


اصفهان ، بریانی

خب، به شهر اصفهان می رسیم! اصفهان به دلیل جاذبه های گردشگری فراوانی که دارد در بین گردشگران خارجی محبوبیت زیادی پیدا کرده است و بسیاری از توریست هایی که به ایران سفر می کنند حتما سری به اصفهان هم می زنند. به همین دلیل جای تعجب نیست که در لیست محبوب ترین غذاهای محلی ایران نام یک غذای اصفهانی هم به چشم بخورد. بریانی یکی از غذاهای سنتی اصفهان است و خود اصفهانی ها که عاشق آن هستند. بریانی در اصفهان آن قدر محبوب است که رستوران های ویژه ای برای فروش بریانی وجود دارد. بریانی از ترکیب گوشت گوسفند، جگر سفید و دنبه و ادویه های مختلف تهیه می شود و اغلب همراه با نان سنگک تازه و دوغ محلی و خنک سرو می شود. بریانی غذایی چرب و سنگین است و در وعده های مختلف خورده می شود، اما همراه با سنگک می تواند یک ناهار خوشمزه و مقوی برای شما باشد. یکی از معروف ترین و قدیمی ترین رستوران های بریانی در اصفهان، بریانی اعظم است که چندین شعبه در اصفهان دارد. اما یکی از معروف ترین آن ها در کنار رودخانه زاینده رود قرار گرفته و موقعیت مکانی بسیار مناسبی هم دارد.

 

 

مقداری آب داخل قابلمه بریزد تا به جوش بیاید. سپس گوشت را با پیاز و زردچوبه به آب جوش اضافه کنید تا به مدت نیم ساعت بر روی حرارت نیم پز شوند.بعد گوشت نیم پز شده را از آب جوش بیرون بیاورید و آب گوشت را روی حرارت قرار دهید تا حدود 1/4 پیمانه آز آب آن باقی بماند.بعد از اینکه  گوشت سرد شد آن را دوباره چرخ کنید و به گوشت چرخ کرده آماده شده ، مقداری نعناع ، نمک ، فلفل و زردچوبه اضافه کنید و خوب ورز دهید.بعد آن را با کفگیر مخصوص بریانی و یا ماهی تابه ای که چرب شده باشد روی حرارت قرار دهید.کمی دارچین ، فلفل و زعفران آب شده کف کفگیر بریزید و به اندازه 100گرم از گوشت را روی همه جای آن پهن کنید. مای تابه یا کفگیر را روی حرارت متوسط و مستقیم قرار دهید تا گوشت سرخ و آماده شود.روی برشی از نان ، کمی از روغن آب گوشت را بریزید تا نان کمی چرب شود. بر روی بریانی آماده شده کمی دارچین بپاشید  تا خوش عطر تر شود.

آدرس:اصفهان، خیابان کمال اسماعیل، بریانی اعظم


یزد، آش شولی

یزد هم یکی دیگر از استان های معروف در بین گردشگران است. جاذبه های تاریخی فراوان، خانه های تاریخی و بادگیرهای مشهور یزد هر گردشگری را به سمت خود جذب می کند. یکی از غذاهای محلی ایران آشی به نام شولی است که در استان و شهر یزد تهیه می شود. مردم یزد این آش را خیلی دوست دارند و به هر مسافری که به یزد سفر می کند شولی را توصیه می کنند. این آش بسیار ساده، اما در عین حال خوشمزه است و کاملا گیاهی است. سبزی مخصوص آش شولی شامل اسفناج، جعفری، شنبلیله، شوید و .. را با چغندر، پیاز، عدس و ادویه  و سرکه ترکیب می کنند و این آش خوش طعم را تهیه می کنند. خود مردم یزد معتقدند که هیچ رستورانی نمی تواند طعم اصیل آش شولی را داشته باشد، با این حال در سفر به یزد می توانید در هتل جاده ابریشم یکی از خوش طعم ترین شولی ها را امتحان کنید. این هتل سبک و سیاق تاریخی و قدیمی دارد و برای توریست ها بسیار جذاب است.

 

 

برای تهیه این آش به مقداری اُماج نیاز دارید. اگر می‌خواهید اُماج را به شیوه یزدی‌ها آماده کنید، باید مقداری آرد را در الک پهن کنید و سپس با دست خیس روی آردها آب بپاشید و بعد از چند لحظه آرد را الک کنید. اُماج‌ها (گلوله‌های آرد) را کمی در آفتاب یا فرد گرم (اما خاموش) قرار دهید تا خود را بگیرند.حالا که اماج‌هایتان آماده شده، سه- چهار قاشق روغن را در یک قابلمه بزرگ روی آتش ملایم داغ کنید و پیاز ساطوری را در آن تفت دهید تا سرخ شود. سپس یک چهارم چغندر را نگینی خرد کنید و با زردچوبه روی پیاز داغ بریزید و چند دقیقه بچرخانید.در همین مرحله لپه و عدس را با ۱۲ پیمانه آب و کمی نمک در همان قابلمه بریزید و منتظر جوش آمدن آب بمانید. سپس آتش را کم کنید، در قابلمه را ببندید و حدود یک ساعت به حبوبات و چغندر برای پخت فرصت دهید.حالا آتش را کمی تند کنید و اُماج‌ها را آرام آرام در قابلمه بریزید و با قاشق چوبی هم بزنید تا به هم نچسبند.سبزی ساطوری و باقی چغندر نگینی را در قابلمه بریزید و آتش را ملایم کنید تا با قابلمه در باز جوش بزنند. ۴۵ دقیقه بعد سرکه را اضافه کنید، نمک و فلفل را بپاشید و ۱۵ دقیقه به پخت ادامه دهید.آش شولی را با نعناع‌داغ تزیین کنید و وقت سرو کردن آن، سرکه را هم سر سفره بیاورید. برای طعم‌دار کردن شولی یزدی به جای سرکه از رب‌انار هم می‌توانید استفاده کنید.برای تهیه آش شولی با شلغم، از همین روش استفاده کنید، اما به جای چغندر، شلغم نگینی خرد شده را در آش بریزید. البته شلغم زودپزتر از چغندر است و به نیم ساعت کمتر برای خوب پختن نیاز دارد.

آدرس: یزد، خیابان مسجد جمعه، هتل جاده ابریشم


تبریز، کوفته

در نقاط مختلف ایران انواع کوفته تهیه می شود که همگی هم خوشمزه هستند، اما هیچ کدام شهرت کوفته تبریزی را ندارند. کوفته تبریزی در سرتاسر ایران محبوب است و یکی از غذاهای محلی ایران است و بسیاری از گردشگران خارجی هم با آن آشنایی دارند. کوفته تبریزی یک کوفته گرد و بزرگ است که از ترکیب لپه، برنج، گوشت و ادویه ها و سبزیجات معطر مختلف تهیه می شود و داخل کوفته هم تخم مرغ آبپز، آلو، زرشک و گرد قرار می دهند و بعد آن را در سسی خوشمزه می پزند. کوفته تبریزی یک غذای کامل و سیرکننده است و به عنوان غذای اصلی سرو می شود. طعم لذیذ کوفته تبریزی در کنار سبزی خوردن، نان سنگک تازه، ترشی و دوغ یک ناهار خوشمزه و اصیل ایرانی برای توریست های خارجی خواهد بود. هرچند امروزه در رستوران های شهرهای مختلف مثل تهران هم می توانید کوفته تبریزی را امتحان کنید، اما مسلما تجربه کوفته تبریزی در خود شهر تبریز لطف دیگری دارد.

 

 

برای تهیه کوفته تبریزی اول باید لپه را جداگانه در آب بپزید تا کاملا پخته شود .سپس برنج را در ظرفی مناسب  با نیم پیمانه آب و مقداری نمک و زرد چوبه روی حرارت بالا قرار میدهیم تا بجوشد و آب آن کاملا کشیده شود. پس از آنکه آب برنج کشیده شد آنرا کنار بگذارید تا سرد شود. بعد از این مرحله لپه پخته شده را به همراه یک عدد پیاز و گوشت چرخ کرده داخل همزن بریزید تا کاملا باهم میکس شوند.و بعد از میکس کامل مواد را داخل ظرف بزرگتری منتقل میکنیم و به آن پیازچه یا تره خرد شده  به همراه مرزه خرد شده ، تخم مرغ ها ، برنج نیمه پز ، نمک - فلفل - زردچوبه و جوز هندی رنده شده  اضافه میکنیم و با دست خوب ورز میدهیم .مواد را آنقدر ورز دهید تا زمانی که حالت چسبندگی پیدا کند و به دست بچسبد. پس از ورز دادن  کامل مواد را کنار بگذارید . برای تهیه سس کوفته در یک قابلمه  پیازها را با کمی روغن تفت دهید تا پیاز ها نیمه طلایی شود.در هنگام تفت پیاز به آن کمی زرد چوبه بزنید تا خوشرنگ تر و خوش طعم تر شود.


کرمان، بز قورمه

یکی دیگر از خوشمزه ترین غذاهای محلی ایران در بین گردشگران خارجی غذایی به نام بز قورمه است. اگر به شهر کرمان سفر کنید و در مورد بهترین غذای سنتی کرمان پرس و جو کنید بدون شک بزقورمه را به شما پیشنهاد می دهند. همان طور که از اسم این غذا هم می توان حدس زد ترکیب گوشت بز، نخود، پیاز و سیر ترکیبی فوق العاده به نام بز قورمه به وجود می آورد که طعمی بسیار خوشمزه دارد. روی بزقورمه اغلب کمی کشک ریخته می شود و همراه با نان تازه یا برنج سرو می شود. در کرمان به هر رستورانی که بروید می توانید بز قورمه را امتحان کنید، اما یکی از خوشمزه ترین بزقورمه های کرمان را می توان در زیباترین مجموعه ساختمان کرمان، یعنی باغ شازده ماهان امتحان کرد. فضای این باغ به تنهایی شما را مسحور خود می کند و می توانید در فضایی سنتی و تاریخی این غذای محلی کرمانی را امتحان کنید.

 

 

پیاز را خرد و با روغن سرخ کنید و نصف آن را برای تزئین کنار بگذارید و در نصف مابقی، سیر را خرد کنید بریزید، تفت دهید و زردچوبه و فلفل را هم بریزید.گوشت را بریزید، سپس یک تفت دهید. نخودها را از قبل چند ساعتی خیس کنید، آب روی نخود را خالی و دوباره آب بریزید. روی حرارت بگذارید تا چند دقیقه بجوشد و آبش را خالی کنید تا نفخ نخودها گرفته شود.نخودها را داخل قابلمه گوشت بریزید. آب روی آن بریزید و با حرارت ملایم بگذارید تا بپزد و بعد از پخت آنها را کاملاً له کنید.کشک و زعفران را به مایه اضافه کنید و روی حرارت بگذارید تا کاملاً جا بیفتد. نمک آن را در وهله آخر بریزید، در ظرف بکشید و با کشک، پیاز داغ، گردو و نعنا داغ تزئین و میل کنید.

آدرس: کرمان، ماهان، باغ شازده


خوزستان، قلیه ماهی

یکی از خوشمزه ترین غذاهای محلی ایران که آن طور که باید و شاید شناخته شده نیست قلیه ماهی است. این غذا در مناطق جنوبی ایران به ویژه استان خوزستان و شهر اهواز تهیه می شود و بسیار خوش طعم و خوشمزه است. قلیه ماهی اغلب با ماهی تهیه می شود، اما گاهی از میگو هم می توان استفاده کرد. تکه ها ماهی را با سبزیجات معطر مثل شنبلیله و گشنیز و سیر و تمر هندی ترکیب می کنند و همراه با برنج نوش جان می کنند. قلیه ماهی در بین گردشگران خارجی به اندازه سایر غذاها شناخته شده نیست، اما تنها کافیست تا یک مسافر خارجی قلیه ماهی را امتحان کند تا عاشق طعم و مزه بی نظیر آن بشود.

 


 

سبزی قلیه ( گیشنیز - شمبلیله) را پس از تمیز کردن شسته در آبکش می ریزیم تا آب آن برود؛بعد آنرا ریز خرد می کنیم. پیاز را خرد کرده با روغن سرخ می کنیم تا طلایی شود. سیر را می کوبیم و در پیاز می ریزیم.سبزی را نیز به آن اضافه کرده، می گذاریم آب آن تبخیر و کمی سرخ شود. ماهی را تکه کرده با 1 استکان آب و کمی نمک می گذاریم در حرارت ملایم بپزد.پوست آن را می گیریم و به قطعات درشت خرد کرده در سبزی می ریزیم.تمبر هندی را در 2/1 لیوان آب جوش خیس می کنیم و در پارچه نازکی ریخته،شیره آن را می گیریم و آن را به سبزی و ماهی اضافه می کنیم؛زردچوبه و کمی نمک به آن زده مخلوط می نماییم. تمام مواد را همراه با یکدیگر،کمی سرخ می کنیم؛2 تا 3 لیوان آب در آن می ریزیم و در حرارت ملایم قرار می دهیم تا خورش آهسته بجوشد و جا بیفتد.در اواخر طبخ ترشی و نمک آن را اندازه می کنیم.


مشهد، شیشلیک

همان طور که می دانید گوشت و انواع کباب در فرهنگ و آشپزی ایرانی جایگاه ویژه ای دارد و یکی از پرطرفدارترین انواع کباب هم همین شیشلیک است. مشهد به دلیل اهمیت مذهبی که دارد پذیرای گردشگران خارجی زیادی است و در بین تمام غذاهای مشهد، شیشلیک محبوبیت بسیار زیادی پیدا کرده است. شیشلیک از کباب کردن تکه های گوشت بره که مزه دار شده اند تهیه می شود و همراه با نان یا برنج سرو می شود. در مناطق خوش آب و هوای شاندیز و طرقبه مشهد که تنها ۳۰ دقیقه با شهر فاصله دارند می توانید بهترین و لذیذترین شیشلیک ها را در فضایی سرسبز و دلباز نوش جان کنید. البته رستوران شاندیز در تهران هم شیشلیک های بسیار خوشمزه ای دارد که طرفداران زیادی هم دارد.

 

 

گوشت شیشلیک که گوشت دنده می‌باشد معمولاً به مدت یک شب در موادی مانند سرکه، شراب خشک یا میوه‌های ترش مزه به اضافه سبزی و ادویه خوابانده می‌شود. این در حالی است که دیدن شیشلیک در منوی رستوران‌ها امری غیرعادی نیست، معمولاً در غرب آسیا سیخ‌های شیشلیک توسط فروشندگان خیابانی روی چوب یا زغال کباب می‌شوند و به فروش می‌رسند. شیشلیک معمولاً بر روی منقل، پخته می‌شود.


۱۰ مورد از غذاهای محلی لرستان که حتما باید بچشید!

۱- خورشت سیب، خوش طعم و مقوی

گوشت قرمز از اجزای اصلی غذاهای محلی لرستان است و به طور معمول در این غذاها از مواد مغذی و مفید استفاده می شود. خورشت سیب هم از این قاعده‌ مستثنی نیست و با داشتن شیره انگور، گوشت گوسفند و نشاسته‌ی ذرت بسیار مقوی است. همچنین، وجود سیب در این خورشت، حس آرامش و تازگی را به ارمغان می آورد.

مواد تشکیل دهنده : گوشت، پیاز، سیب شیرین ، لپه ،رب گوجه‌فرنگی ،گوجه فرنگی رنده شده ، لیموعمانی ، زعفرانن ،دارچین، روغن، نمک، فلفل و زردچوبه

 

 

۲- کوفته‌ نخودچی از غذاهای محلی لرستان

کوفته نخودچی از غذاهای محلی لرستان است که با وجود شباهت به باقی کوفته ها در مناطق دیگر به دلیل استفاده از آرد نخودچی، طعم خاص و متفاوتی دارد. این غذا که از خوش طعم ترین کوفته های ایرانی است، با سس مخصوص سرو می شود. همچنین، در تهیه‌ی این غذا از انواع ادویه ها مانند زعفران استفاده می شود.

مواد لازم جهت سس کوفته : پیاز،گوشت چرخ کرده، تره خرد شده ،سرکه ، شکر،رب گوجه ، آرد سفید .

موادکوفته : گوشت چرخ کرده ،هویج رنده شده ، پیاز رنده شده ، تره خرد شده ، آرد نخود چی ، گردو خرد شده ، تخم مرغ

 

 

۳- کباب بروجرد، غذای تمام و کمال لرستان!

استان لرستان که به دامداری و پرورش بهترین دام ها در ایران معروف است، طبعا باید بهترین کباب ها را داشته باشد. درنتیجه، در سفر به این استان از هر غذایی که بگذرید نباید بدون خوردن کباب بروجرد لرستان را ترک کنید!

مواد تشکیل دهنده : گوشت چرخ کرده مخلوط گوسفندی و گوساله ،  پیاز رنده شده ، زعفران در صورت تمایل

 

 

۴- آش شله ماش، همه‌ی آنچه که نمی توانید از آن بگذرید!

لرستان به کباب هایش معروف است اما آش هایی هم که در این منطقه طبخ می شوند، چندان دست کمی ندارند. در این آش نیز مانند سایر آش های ایرانی، حبوبات پایه‌ی اصلی است و همان طور که از اسم این آش مشخص است، حرف اول را ماش می زند. این غذا از غذاهای محلی لرستان و به ویژه شهرستان درود، از توابع این استان است.

مواد تشکیل دهنده : برنج ، ماش ، عدس ، کشک ، لوبیا چیتی ، پیاز داغ ، آب گوشت ، نعناع ، زعفران

 

 

۵- آش گوشت خرم آباد، یک غذای متفاوت!

آن طور که از نام این غذا استنباط میشود، منتظر می شوید تا یک کاسه آش روی میز بیاید اما آش گوشت خرم آباد چندان شباهتی به تصور ما از چنین غذاهایی ندارد. به این غذاهای محلی لرستان «زیر برنجی» هم گفته می شود و درواقع نوعی چلوگوشت (ماهيچه، گردن و مغز ران) است که در مجالس رسمی سرو می شود. این غذا را در سینی های بزرگ روی میز می آورند که به طور معمول هر پُرس آن برای سه نفر کافی است.

 

 

۶- خورش قلیه ترش از غذاهای محلی لرستان

اگر از مردم لرستان بپرسید کدام غذای محلی را به شما پیشنهاد می کنند، پاسخ به احتمال زیاد خورشت قلیه ترش خواهد بود. این خورشت پرطرفدار که به آن «کلیه ترش» هم گفته می شود، با گوشت، سیب زمینی و رب انار پخته می شود. اگر هم دوست داشته باشید، می توانید به جای گوشت قرمز از گوشت مرغ استفاده کنید.

مواد تشکیل دهنده :  گوشت گوسفند، پیاز، آب انار، آب زغال اخته یا آب تمبر هندی، سیب زمینی

 

 

۷- سُغدو، غذایی از منطقه‌ی لرستان برای دوستداران کله پاچه!

سُغدو که در واقع دلمه‌ی سیراب شیرادان است، کسانی را که از خوردن این غذا لذت می برند، کاملا راضی می کند. در تهیه‌ی این غذا از برنج، آلو و گردو نیز استفاده می شود که به این غذا طعم ویژه ای می بخشد. برای پخت این مورد از غذاهای محلی لرستان، مواد را مخلوط می کنند و در داخل شکمبه‌ی گوسفند می ریزند. سپس با نخ و سوزن آن را می دوزند و بر روی حرارت ملایم می پزند.

مواد تشکیل دهنده : سیراب شیردان گوسفند تمیز شده ، آلو بخارا ،برنج معطر نیم دانه ، پیاز سرخ شده ،سیر، ادویه مخلوط خورشتی (سفره خانه ای) روغن حیوانی ، سبزیجات معطر (مانند ترخون و جعفری و مرزه)رب گوجه فرنگی ، پودر دارچین و پودر گلسرخ

 

 

۸- آبگوشت دو گوله دودار، از غذاهای اصیل لرستان

آبگوشت دو گوله دودار که به آن آبگوشت دوغ دار هم گفته می شود، از غذاهای اصیل لرستان است که در نواحی دیگری مانند اراک هم طبخ می شود. همچنین به این غذا آبگوشت کشک لری نیز می گویند و در فصل سرما از غذاهای پرطرفدار در این منطقه به حساب می آید.

مواد تشکیل دهنده :گوشت آبگوشتی ،نخود و لوبیا سفید ، بادمجان سرخ کرده ، پیاز و سیر ، کشک ۲۵۰ گرم

 


 

۹- گوله ریزه، غذایی برای شب های سرد زمستان

گوله ریزه که در مناطق دیگر به گوشت قلقلی یا کوفته قلقلی نیز معروف است، از غذاهای محلی لرستان به حساب می آید و با برنج خرد شده، سیب زمینی و آرد گندم تهیه می شود. این غذا که طعم فوق العاده ای دارد و سریع حاضر می شود، بهترین انتخاب برای شب های سردی است که دیر به خانه می رسید.

موا تشکیل دهنده :گوشت چرخ کرده ، برنج نیم دانه ، آرد گندم ، روغن  ،سیب زمینی ، رب گوجه

 

 

۱۰- چزنک رغو، نان روغنی معروف لرستان

چزنک رغو نوعی نان روغنی است که در استان لرستان طرفداران زیادی دارد. این غذا از نان فطیر و روغن حیوانی درست می‌شود و برای تهیه آن خمیر آبکی و نرم را روی ساج یا تاوه با دست پهن می‌کنند تا برشته شود؛ بعد از برشته شدن، نان داغ آماده‌شده را بلافاصله داخل ظرفی قرار می‌دهند چند قاشق روغن حیوانی به همراه شیره‎‌ی انگور یا خرما یا خاکه قند به آن اضافه می‌شود.

 


 در ساری غذا چی بخوریم؟

۱- شیشه ناز، غذایی با طعمی فوق العاده از شهر ساری

اولین غذایی که به شما پیشنهاد می کنیم که در سفر به ساری و به عنوان یکی از غذاهای محلی این شهر میل نمایید، شیشه ناز است. این غذای محلی با این که ترکیب اسمی پیچیده ای دارد اما، طعمی بسیار فوق العاده دلنشین و خوشمزه دارد و به همین خاطر پیشنهاد می کنیم که در سفر به این شهر حتما شیشه ناز را میل نمایید.

 برای درست کردن شیشه ناز از غذاهای محلی ساری از مواد زیر استفاده می کنند:

  • گوشت گوسفند و یا گوساله بدون استخوان
  • روغن
  • پیاز
  • دانه ی انار
  • آب انار ترش
  • تخم مرغ
  • شکر (در صورت دلخواه)
  • زردچوبه
  • کنجد
  • گردو

برای درست کردن شیشه ناز هم اول از همه گوشت ها را با روغن، زردچوبه و پیاز کمی تفت می دهند و بعد هم انار دانه شده، گردو و کنجد را که کاملا آسیاب شده اند را به گوشت تفت خورده اضافه می کنند. زمانی هم که خورشت مورد نظر پخته شد، تخم مرغ ها را به شکل نیمرو شده و یا هم زده بر روی خورشت و یا حتی در ظرفی جداگانه سرو می نمایند.

 

 

۲- ترش سماق، یکی از غذاهای محلی ساری

دومین غذایی که می خواهیم به عنوان یکی از غذاهای محلی ساری به شما معرفی نماییم، خورش یا خورشت ترش سماق است. ترش سماق را باید یکی از غذاهای بسیار لذیذ و سنتی ساری دانست که اتفاقا طرفدارن بسیار زیادی هم در بین مردم ساری و مازندرانی دارد. مطمئنا اگر شما هم برای یک بار از ترش سماق میل بفرمایید دیگر به صورت دائمی مشتری آن خواهید شد. البته ترش سماق تنها یک غذا برای رفع گرسنگی نیست بلکه این غذا دارای خواص بسیار زیادی است و برای بسیاری از اندام های انسان مفید است.

مواد مورد نیاز و طرز تهیه ی ترش سماق

  • لوبیا قرمز
  • سینه ی مرغ
  • غوره و آبغوره
  • سیر
  • پیاز
  • سبزی خورشت
  • سماق

برای درست کردن این غذا هم اول پیازها و سیرها را به صورت بسیار ریزی خورد می کنند و بعد آن ها را پس از تفت دادن در روغن، به آن سینه ی مرغ را به همراه ادویه های لازم و سماق اضافه می کنند و پس از گذشت ۱۰ الی ۱۵ دقیقه به آن سبزی های سرخ شده و باز هم سماقی که با سبزی ها مخلوط شده را اضافه می کنند. بعد هم لوبیاهایی که قبلا آن ها را آب پز کرده اند را به مخلوطی که از قبل درست کرده اید اضافه می نمایند. درباره ی پختن این غذا یک فوت کوزه گری وجود دارد که تنها افرادی که تجربه ی چندبار پخت آن را دارند، به آن وارد هستند! زمانی که این غذا را می پزید باید در مقدار سماقی که به غذا اضافه می کنید کاملا محتاط باشید وگرنه، ترش سماق شما تلخ خواهد شد.

 

 

۳_ کئی انار، یکی از غذاهای لذیذ شهر ساری

کئی انار یکی از غذاهای محلی ساری است که البته در بیشتر نقاط استان مازندران پخته می شود. این غذای محلی بسیار خوشمزه هم مثل بسیاری از دیگر غذاهای مازندران و شهر ساری با انار طبخ می گردد. قسمت اول اسم این غذا یعنی کئی به وجود کدو حلوایی در این غذا اشاره می نماید. حال تصور کنید که انار و کدو حلوایی در کنار یکدیگر، چه مقدار پتاسیم بسیار زیادی در به بدن شما می رساند! البته به جز پتاسیم؛ انار دارای انواع ویتامین های مختلفی مثل ویتامین C است که مکانیزم جذب آهن را در بدن افراد بالاتر می برد. معمولا مردم شمال و مخصوصا در قسمت ساری و مازندران یکی از غذاها و خوردنی هایی که برای رفع مشکل کم خونی تجویز می کنند، کئی انار است.

مواد مورد نیاز و طرز تهیه ی کئی انار

  • لوبیا چیتی
  • انار دون شده
  • کدو حلوایی
  • سیر
  • عدس
  • گردو
  • نمک، زردچوبه و روغن

برای درست کردن کئی انار به صورت جداگانه اول لوبیا چیتی و انار را با یکدیگر نیم پز می کنند و بعد آن را با کدو حلوایی مخلوط می کنند تا با هم بپزند. از طرفی دیگر هم، گردو، سیر، پیاز و ادویه ها را با یکدیگر تفت می دهند و بعد از آن هم با کمی آب می گذارند تا به جوش بیفتد و بپزد.

 

 

۴_ کدو مسما، غذای مشترک مردم ساری و شهرهای دیگر مازندران

یکی از مواد غذایی مورد علاقه و بسیار مورد استفاده ی مردم ساری و در کل استان مازندران، کدو است. یکی از غذاهای خوشمزه ی دیگری که با کدو در ساری پخته می شود، کدو مسما است. کدو مسما هم غذایی بسیار مقوی است و پر است از انواع پروتئین ها و ویتامین های مختلف که برای بدن هر کسی لازم است. می خواهیم یک رازی را درباره ی طعم و یا حتی پخت کدو مسما از غذاهای محلی ساری با شما در میان بگذاریم! اگر خواستید در طول مدت زمانی که در ساری به سر می برید، کدو مسما میل کنید، اگر این غذا آن قدر خوشمزه بود که به همراهش انگشتان دست خودتان را خوردید بدانید که این غذا ۱ ساعت بر روی یک حرارت ملایم و یک نواخت پخته شده است.

برای تهیه ی این غذا از موادی همچون:

  • کدو
  • آبغوره
  • گوشت گوسفند و یا مرغ
  • آبلیمو
  • پیاز
  • رب گوجه فرنگی
  • نمک، فلفل، زردچوبه

استفاده می نمایند.برای درست کردن این غذا ابتدا پیاز ها را سرخ می کنند و بعد گوشت ها را خوب به همراه آن ها سرخ می کنند. کدوهایی هم که به صورت دراز و یا حلقه ای خرد کرده اند را سرخ می کنند و بعد رب گوجه فرنگی را به آن اضافه می کنند و در انتها آبغوره و ادویه های مختلف را به آن اضافه می کنند و بعد هم کدوها را به مخلوط اضافه می کنند.

 

 

۵_ اسپناساک، غذایی برای مبارزه با بیماری های استخوانی

یکی دیگر از غذاهای محلی ساری که پر است از فواید بسیار زیاد و مختلف، اسپناساک است. با توجه به این که در این غذا منبع پروتئین بسیار زیادی وجود دارد، معمولا ساروی ها و در کل مازندرانی این غذا را مخصوصا برای کودکان و نوجوانان در حال رشد بسیار زیاد می پزند. البته معمولا این غذا تاثیر بسیار خوبی بر روی بدن اشخاصی دارند که از بیماری هایی همچون نرمی استخوان و یا روماتیسم رنج می برند. در رستوران های شمال و شهر ساری هم می توانید این غذا را سفارش دهید و از میل کردن آن لذت ببرید.

برای درست کردن اسپناساک از مواد اولیه ی غذایی همچون:

  • اسفناج تازه ی خورد شده
  • برگ سیر
  • گوشت گوسفند و یا گوساله
  • پیاز
  • ادویه های مختلف
  • نعناع

استفاده می نمایند.برای درست کردن این غذا هم اسفناج را به همراه پیاز تفت می دهند. آب و گوشت و باقی ادویه های دیگر را هم در ادامه به آن اضافه می کنند. برخی در زمان درست کردن اسپناساک از تخم مرغ به جای گوشت استفاده می نمایند.

 

 

۶_ مالابیج، غذایی مشترک بین مردم ساری و رشت

یکی دیگر از غذاهای محلی ساری که پیشنهاد می کنیم که حتما از آن میل بفرمایید، مالابیج است. مالابیج را به فراوانی می توانید در رستوران های ساری پیدا سفارش دهید و میل نمایید و از آن خاطره ای لذیذ و خوشمزه از سفر به ساری برای خود پدید آورید. به مالابیج، مالاتا هم می گویند و در بین مردم ساری و مازندران به عنوان غذایی برای شام و معمولا برای دورهمی های خانوادگی پخته می شود. این غذا کاملا دریایی است و روش پخت فوق العاده خوشمزه ای دارد. لازم است این را بدانید که با این که مالابیج را محلی های ساری و در کل استان مازندران بر روی آتش ذغال می پزند اما، می توان مالابیجج را در فر و یا ماکرویو هم طبخ نمود.

برای درست کردن مالابیج که یکی از غذاهای دریایی و خوشمزه ی شهر ساری است، از مواد زیر استفاده می کنند:

  • ماهی سفید
  • گلپر، نمک و فلفل
  • انواع سبزی های معطر محلی
  • مغز گردو

پخت این غذا بسیار ساده است و تنها ظرافت عمل در آشپزی می خواهد! ماهی را پاک کرده و داخل آن را وقتی که خالی کردید، با مواد غذایی که بالاتر از آن ها نام بردیم پر کنید و سپس اگر به ذغال و آتش دسترسی دارید آن ها را بر روی حرارت آتش بپزید و اگر هم که نه، ماهی شکم پر خود را داخل فر و مایکرویو بگذارید تا بپزند.

 

 

۷_ بشته واش، آشی بسیار مقوی از شهر ساری

از دیگر غذاهای خوشمزه و البته پر خاصیت ساری که می خواهیم به شما معرفی کنیم، این بار می خواهیم که بشته واش است. بشته واش بیشتر برای افرادی مناسب است که مبتلا به بیماری هایی مثل یبوست، کمبود آهن بسیار زیاد و یا هموروئید هستند. واش در اسم این غذا تنها به آش بودن آن اشاره دارد و بشته هم توصیفی یک کلمه ای است از مواد غذایی که در این آش به کار برده می شود. معمولا این غذا را به همراه زیره ی بسیار زیاد، آب نارنج و در صورت علاقه نان تازه میل می نمایند.

برای درست کردن بشته واش از موادی مثل مواد اولیه ی غذایی زیر استفاده می شود:

  • عدس
  • سیر
  • ادویه هایی مثل نمک، فلفل و زردچوبه
  • اسفناج
  • پیاز

اول از همه عدسی را بپزید و بعد از آن، اسفناج های خورد شده را به آن اضافه می کنید و می گذاریم که به آرامی بپزند. بعد از آن هم ادویه هایی که از آن ها نام بردیم را به مخلوط اضافه می کنیم و دست آخر می گذاریم تا ۲ ساعت این غذا بر روی شعله ی ملایم آتش پخته شود. زمانی زیره را به بشته واش اضافه می کنند که آن را کشیده اند و دیگر موقع سرو کردن آن است.

 

 

۸_ خورشت آلو، غذای خوشمزه و محبوب شهر ساری

خورشت آلو تنها غذای مختص به شهر ساری نیست و در کلِ مازندران پخته می شود. خورشت آلو از آن دسته غذاها با طعم ملس است که اگر اغراق نشود، همه ی مازندرانی ها و علی الخصوص مردم ساری طعم آن را دوست دارند! از ویژگی های این خورش این است که آب زیادی ندارد و همچنین با برنج خورده می شود.

برای درست کردن این غذا از مواد غذایی همچون:

  • پیاز
  • گوشت گوسفند
  • آلو
  • شکر
  • خلال بادام
  • زعفران
  • نمک و فلفل
  • گلاب

استفاده می کنند.در مراحل مختلف درست کردن خورشت آلو به سبک مازندرانی ها و مردم ساری، گوشتی را که با پیاز تفت داده اند را با آب مخلوط کرده و می گذارند که بپزد. بعد هم به آن آلو ها، خلال بادام و گلاب را اضافه می کنند. معمولا در انتهای پخت این خورشت به ان مقداری شکر به اندازه ی دلخواه نیز اضافه می کنند.

 

 

۹ _ ته چین گوشت، غذایی که نباید خوردنش را از دست بدهید!

از طعم و مزه ی خوشمزه و لذیذ ته چین گوشت خوشمزه ی شمالی ها که در ساری هم پخته می شود، هر چه بگوییم در نهایت کم گفته ایم! از خواص این غذا می توانیم به تقویت بدن در برابر مریضی های عفونی اشاره نماییم. این غذای محلی را حتما در رستوران های ساری و یا هر جای دیگر مازندران میل کنید تا با طعم اصیل آن آشنا شوید.

برای درست کردن این غذا از مواد زیر استفاده می کنند:

  • گوشت گوسفند و یا گوساله
  • آلو
  • چغندر
  • برنج
  • سیب زمینی
  • ادویه های مختلف

برای درست کردن ته چین گوشت، برنج را آب کشی می کنند و بعد پیاز، چغندر و سیب زمینی را با یکدیگر مخلوط می کنند و بعد در انتهای قابلمه ای که کف آن را روغن مالی کرده اند، مواد را به ترتیب بر روی هم می ریزند و سپس می گذارند تا به مدت ۳ تا ۴ ساعت بر روی حرارتی ملایم پخته شود.

 

 

۱۰_ کدو بره، غذایی رژیمی از شهر ساری

کدو بره از غذاهای محلی ساری است که می توانیم آن را در دسته ی غذاهای رژیمی این شهر دسته بندی نماییم. معمولا این غذا به کسانی که دارای رژیم های لاغری هستند این غذا بسیار توصیه می شود زبرا منبع غنی از ویتامین ها است و البته خیلی هم سریع پخته می شود.

برای درست کردن این غذا از مواد خوراکی زیر استفاده می کنند:

  • کدو سبز
  • پیاز
  • تخم مرغ
  • سیب زمینی
  • گوجه فرنگی
  • سیر
  • روغن و ادویه های لازم

برای پختن این غذا ابتدا بر روی شعله ی ملایم گاز پیاز و سیر تفت داده می شود و بعد سیب زمینی های نگینی را با آن ها برای ۱۰ الی ۱۵ دقیقه طبخ می کنید. در قدم بعدی به این مخلوط کدو، گوجه فرنگی و تخم مرغ زده شده را اضافه می کنند و بعد هم که مواد به خوبی پخت آن را بر سر سفره سرو می کنند.

 


همه چیز درباره ی دسر سنتی و خوشمزه ی ایرانی، شله زرد!

یکی از غذاها یا بهتر بگوییم دسرهایی که از کودکی تا به الان همه ی ما ایرانی ها بدون استثنا خورده ایم و بسیار هم از آن لذت برده و می بریم؛ دسر شله زرد است. شله زرد، یکی از جمله دسرها و شیرینجات ایرانی است که از بس که محبوب و خوشمزه و خوش پخت است؛ معمولا در مراسم های مختلفی مثل افطار و یا مناسبت های مختلف به عنوان نذری پخته می شود و از مهمانان با آن پذیرایی می شود.

 

 

سرگذشت شیرین و خوشمزه ی دسری سنتی به نام شله زرد!

همه ی ما در مراسم های مختلف که مخصوصا مناسبتی مذهبی برای برگزاری داشته باشند، با این روبرو شده ایم که صاحب خانه در بین موارد خوشمزه ای که در سفره ی خود برای ما تدارک دیده است و به وسیله ی آن ها می خواهد تا از ما پذیرایی نماید؛ یک ظرف که معمولا هم کاسه است را پر از دسری زرد رنگ که روی آن را با دارچین و مغز خرد شده ی آجیل هایی همچون پسته و یا بادام خام و پودر نارگیل تزئین می کنند، را گذاشته است. باید بگوییم که این دسر زرد رنگ که پایه ی اصلی طبخ آن برنج است، اصلا از دسته ی غذاهای سبک نیست و برعکس بسیار هم سنگین است و اگر بعد از غذا آن را صرف کنید ممکن است برای شما خوردن تنها خوردن تنها ۵ قاشق کافی باشد اما اگر که وقتی گرسنه هستید آن را بخورید مطمئنا حتی یک قاشق هم نمی گذارید تا در ظرف غذایتان باقی بماند.

شله زرد خوشمزه و خوش طعم و بویی که معمولا مهمان سفره های ما مخصوصا در ماه های رمضان و محرم است را می گویند که برای اولین بار هموطنانمان در استان کرمانشاه پخته اند و این دسر سنتی متعلق به این استان است. در واقع کرمانشاهی ها هم این غذا را در ایام و اعیاد خاص مختلف و در هنگام عزاداری های مذهبی می پزند و به اصطلاح به عنوان نذری پخش می کنند.

 

 

در پخت این دسر معمولا برنج های نیمه و خورد شده ی ایرانی را با زعفران و شکر و برخی عرقیجات سنتی مثل گلاب مخلوط می کنند و می گذارند تا این مواد در کنار یکدیگر بپزند و به اصطلاح مزه ی آن ها با یکدیگر یکی شود تا مخلوطی فوق العاده خوشمزه و جالب را به وجود بیاورند. البته پختن این دسر راه و رسم خودش را دارد و با این که پخت آن ساده است اما به هر حال یک سری به اصطلاح فوت های کوزه گری دارد که باید در پختش کاملا رعایت شود.  رنگ زرد دسر سنتی و ایرانی که همیشه بیشتر آن را در ماه های محرم و رمضان می خوریم، به خاطر رنگی است که زعفران به آن می دهد و علاوه بر رنگش، مزه و عطر آن را هم تحت تاثیر خود قرار می دهد.

 

 

در پخت این دسر زرد رنگ و خوشمزه از مواد خوراکی همچون هل و زعفران هم استفاده می شود. این دو ماده ی غذایی در کنار همدیگر چنان عطر و طعمی به دسر ما می دهند که به جرات باید بگوییم که هوش غذایی ما را می ربایند و این قدرت را به هر کسی می دهند که دستش را هم به همراه این دسر نوش جان فرمایید. بعد از پختن دسر شله زرد آن را معمولا با دارچین و الباقی مغزهایی که برایتان گفتیم، تزئین می کنند اما نه همانطور داغ داغ بلکه بعد از خنک شدن شله زرد روی آن را یا با هنر دست و یا با استفاده از انواع و اقسام تجهیزات شیرینی پزی مثل شابلون با اسامی خداوند بزرگ و اسامی معصومین و بزرگان تزئین می نمایند.

 

 

دسر شله زرد همانطور که از ابتدای این متن بارها هم بر روی آن تاکید کردیم، دسری کاملا ایرانی است و به جرات می توانیم بگوییم که هیچ جای دنیا دسری با عطر و طعم شله زرد را نمی توانید بیابید! شله زرد نه تنها دسیری بسیار خوشمزه و دلچسب است بلکه دارای خواص بسیار زیادی است که اگر آن ها را بدانید، مطمئنا هفته ای یک بار هم که شده خودتان را به صرف خوردن یک کاسه دسر شله زرد خوشمزه و تازه مهمان می کردید.

 

 

این دسر دارای انواع مختلف و بسیار زیادی از گروه ویتامین های A, C, D و بسیاری از ویتامین های گروه B همچون؛ B1, B2, B6 می باشد. علاوه بر این ها می توانید در دسر شله زرد انواع مختلفی از آنتی اکسیدان ها، فسفر، سلنیوم، فیبر، پروتئین، آهن، کربوهیدرات ها، سلنیوم، کلسیم و پتاسیم و منیزیم موجود می باشد.  از جمله خواص و فوایدی که خوردن دسر شله زرد برای بدن دارد این است که برای دردهای روماتیسمی، دردهای قلب و ناراحتی های معده مفید است. علاوه بر این ها، شاید باورتان نشود ولی شله زردی که تا الان می خورده اید برای کسانی که دارای مشکلات مربوط به نفخ معده، اسهال، سو هاضمه، حالت تهوع و یا حتی اسید معده هستند بسیار مفید و موثر است. در ضمن شله زرد برای مشکلات مربوط به مو و پوست هم مناسب است.

چگونه شله زرد بپیزیم؟!

دیگر نوبتی هم که باشد، وقت آن فرا رسیده که بررسی کنیم و ببینیم که دسر شله زرد را چگونه می پزند؟ برای درست کردن دسر سنتی به نام شله زرد لازم است تا این مواد به شرح زیر را تهیه نمایید:

  • کره
  • شکر
  • برنج خورد شده یا به اصطلاح نیمه
  • گلاب
  • خلال بادام
  • زعفران
  • هل
  • دارچین
  • آب سرد

برای این که یک دسر شله زرد بسیار خوشمزه را درست کنید لازم است که حتما اول از همه برنج را با آب گرم خیلی خوب بشویید و برای چند بار هم آب آن را خالی نمایید. زمانی دست از شستن برنج بکشید که رنگ آب برنج اندکی شفاف شده باشد. بعد از این که برنج ها را شستید بر روی آن ها آب گرم بریزید و بگذارید که برنج ها برای حداکثر ۵ ساعت به صورت کامل خیس بخورند.

بعد از گذشت این مدت حتما آب برنج را خالی کنید و به جای آن مجددا آب بر روی آن بریزید و بعد بگذارید تا بر روی شعله ی مستقیم آتش بپزد و جوش بیاید. این را دقت داشته باشید که بعد از این که برنج به جوش افتاد بلافاصله زیر آن را کم کنید و بعد بگذارید تا برنج شما به آرامی آب پز شود. در مرحله ی بعدی و زمانی که برنج و آب در حال جوشیدن هستند می توانید تا زعفرانی را که قبلا آنرا دم کرده اید را نیز به مخلوط مورد نظر اضافه نمایید و به این صورت این فرصت را به هر دو داده باشید که تا آخرین لحظه به جوشیدن ادامه دهند. برای این هم که چه مقدار زعفران لازم است تا در شله زرد خود برسید دیگر باید خودتان این را تشخیص دهید اما، هر چه مقدار زعفرانی که داخل غذای خود ریخته اید بیشتر باشد، شله زرد شما خوشمزه تر خواهد شد.

پس از گذشت مدتی، دیگر وقت آن است که شکر را به مخلوط خود اضافه کنید و بعد از آن هل دم کرده شده و کره را هم به دیگر مواد در حال پخت اضافه نمایید.

یادتان باشد که دیگر آب به مخلوط خود اضافه نکنید و فقط هم بزنید که هم مواد به انتهای قابلمه نچسبد و هم به خوبی با یکدیگر مخلوط شوند. پس از گذشت مدتی و زمانی که شله زرد شما به قُل زدن افتاد می توانید دیگر مطمئن باشید که شله زردتان پخته شده است. در این جا دیگر وقت آن رسیده است که در کاسه های جداگانه و مختلفی، شله زرد خود را ریخته و سپس منتظر شوید که شله زرد شما خنک شود.

کمی که دسر شما خنک شد دیگر وقت آن است که آن را با استفاده از خلال بادام خیس خورده از قبل و پودر دارچین به شکل طرح مورد نظر خود تزئین کنید. در قسمت تزئین شله زرد می توانید تا از مغز پسته، پودر نارگیل و یا دیگر مغزهای خوراکی که معولا برای تزئین این گونه از دسر ها و نذری ها به کار می رود، استفاده نمایید. معمولا می گذارند تا شله زرد کاملا خنک شده و سپش آن را میل نمایند.


۱۵غذای معروف و سنتی مشهد

۱_ شله مشهدی، یکی از خوشمزه ترین غذاهای سنتی مشهد

یکی از غذاهای بسیار خوشمزه ی مشهدی ها که دارای ارزش غذایی بسیار بالایی هست، شله مشهدی است.دراین غذای مشهدی پر است از حبوبات مختلف که همین باعث شده هم بسیار غنی باشد و هم سیر کننده! از همین رو است که این غذا یکی از غذاهای سنتی مشهدی ها است و کاملا یک وعده ی کامل و مقوی است.برای تهیه ی این غذا که معمولا مشهدی ها از آن برای نذری دادن استفاده می کنند از موادی مثال؛ لوبیا چیتی، لوبیا سفید، لوبیا رشتی، برنج نیم دونه، بلغور گندم، ماش، عدس، گشوت گوساله و ادویه هایی همچون نمک و فلفل استفاده می کنند.فوت کوزه گری در پخت این غذای سنتی مشهد در این قسمت است که در آن از گوشت تازه و خیلی زیادی استفاده کنید تا طعم فوق العاده ای بگیرد.برای پخت این غذا باید زمان زیادی بگذارید.قوچانی ها و نیشابوری ها هم این غذا را با اندکی تغییر می پزند.

 


 

۲_ پلو مخلوط مشهدی، غذایی پر از مواد غذایی تازه و خوشمزه!

یکی از غذاهای سنتی مشهد که بسیار خوشمزه و لذیذ است و در عین آن طعم بسیار عالی دارد، پلوی مخلوط است.در کل این غذا ترکیبی از استانبولی و لوبیا پلوی خودمان است.در پخت این غذا از گوشت، برنج، پیاز، هویج، رب گوجه فرنگی و ادویه های مختلف استفاده می شود. پیشنهاد می کنیم که برای تهیه ی ته دیگ این غذا از نان و یا سیب زمینی استفاده کنید تا انگشت هایتان را در کنارش نوش جان نمایید!

 

 

۳_ عصرانه ای لذیذ به نام چنگالی!

شاید نام این غذای مشهدی ها کمی برای شما عجیب و غریب باشد ولی وقتی از آن بچشید بدون شک عاشق طعم این غذای سبک که بیشتر به عنوان عصرانه میل می شود، خواهید شد.اسم اصلی این غذای مشهدی چنگ مالی است و چنگال دقیقا اشاره ای مستقیم به چنکال های دست می باشد.برای درست کردن این غذا که امروزه تنها مشهدی ها هنوز هم به درست کردن آن وفادار مانده اند، از مواد غذایی استفاده می شود که در همه ی خانه ها پیدا می شود و یا حداقل با هزینه ای کم درست می شود.نان بیات و خرد شده، روغن، عسل یا شکر و یا شیره ی نبات، ماهیتابه و گاز تنها چیزهایی هستند که شما برای درست کردن این غذا احتیاج دارید.برای درست کردنش هم ابتدا نان ها را در روغن داغ سرخ کنید و بعد از بین عسل، شکر و شیره ی نبات هر کدام را که در خانه ی خود داشتید را اضافه کنید.بعد هم بگذارید اندکی خنک شود و بعد نوش جان کنید!مردم سیستان و یاسوج هم چنگالی مخصوص خودشان را دارند.مثلا سیستانی ها در این غذا به جای روغن ساده از روغن حیوانی استفاده می کنند.

 

 

۴_ آش لخشک مشهدی، منبعی غنی از آهن!

این آش مشهدی یک ماده ی اصلی و پایه دارد که آن هم عدس است.البته در کنار عدس از سر داغ، پیاز داغ، رشته، کشک و نعنا داغ نیز استفاده می شود.تقریبا شبیه آش رشته ی خودمان است با این فرق که در آن تنها عدش به جای همه ی دیگر حبوبات به کار برده شده است.از آن جا که ماده ی اصلی استفاده شده در این غذا عدس است، این بیمار برای کسانی که کم خونی دارند بسیار مفید و مغذی است.

 

 

۵_ یتیمچه ی مشهدی، غذایی با اسمی عجیب!

این که چرا اسم این غذا را یتیمچه گذاشته اند بدون شک داستان جالبی دارد ولی مطمئنا هر کسی در هر کجای ایران که باشد حداقل به اندازه ی انگشت های دو دستش از این غذا خورده است!دلیلش هم بسیار ساده است. چون این غذا آسان پز است و مواد غذاییش همه جا وجود دارد، معمولا در همه پخته می شود.غذای یتیمچه تنها منحصر به مشهدی ها نیست و شیرازی ها و ترک های آذری هم این غذا را می پزند.در یتیمچه ی مشترک بین مشهدی ها و نیشابوری ها از لوبیا، عدس، دارچین، زردچوبه، بادمجان، نخود، نمک و فلفل و دارچین استفاده می شود.بعضی ها برای پخت این غذا از کشک و گوجه فرنگی و نعنا داغ هم استفاده می کنند.فوت کوزه گری برای پختن این غذا این است که از بادمجان های به اصطلاح شیرین و گوشتی استفاده کنید.این غذا بسیار زود پز است و طعم بسیار خوبی دارد و به همین دلیل در مناطق مختلف پخته می شود.در کنار این غذا از آبلیمو، ماست موسیرو سبزی و نان تازه استفاده می کنند.

 

 

۶_ اشکنه قوروت

یکی دیگر از غذاهای سنتی مشهد اشکنه قوروت است.این غذا پر است از منابع کلسیم و علتش این است که در آن از کشک ساییده شده، پیاز داغ، مغز گردوی خرد شده، نعنا داغ و ادویه های معمولی که در غذاهای مختلف استفاده می کنیم، درست می شود.به اشکنه قوروت، کله جوش هم می گویند.این غذا یکی از غذاهای محبوب و دوست داشتنی مشهدی ها است.

 

 

۷_ آش ماستی، غذای محبوب همه ی خراسانی ها!

البته ممکن است بارها آش ماستی را میل کرده باشید و ندانسته باشید که این غذا متعلق به کدام شهر است ولی ما امروز به شما می گوییم که غذای لذیذی به نام آش ماستی از غذاهای سنتی مشهد است.درباره ی آش ماستی نکته ی جالبی که وجود دارد این است که این غذا در هر کجای استان خراسان به شکل و شیوه ای خاص پخته می شود و به همین خاطر آش ماستی سبزوار و مشهد با هم فرق می کنند.در حالت کلی در پخت آش ماستی مشهدی ها از لپه، سیر، ماست، پیاز، شوید خشک، سینه ی مرغ، نعنا، برگ بو، ادویه های معمول و زعفران استفاده می شود.این غذا یک وعده ی غذایی کاملا سبک است و حتی از آن به عنوان پیش غذا هم استفاده می شود.

 

 

۸_ کوکو شیرین، دسر معروف و محبوب مشهدی ها!

کوکو شیرین بر عکس اسمش یکی از غذاهای شیرین و دسرگونه ی مشهدی هاست که یا به عنوان دسر و یا به عنوان پیش غذا سرو می شود. در پخت این دسر از تخم مرغ، زعفران، آرد و ذرت استفاده می گردد. قبل از این که بر روی این غذا شیره ی مخصوصش را بریزند، این غذا یک جورایی همان کوکو سیب زمینی خودمان است فقط با شکلی دیگر. بعد از ریختن شیره ی مخصوص که از شکر، زعفران، آب و گلاب تهیه می گردد، بعد از سرد شدن تبدیل به دسر می شود.

 

 

۹_ رشته پلو، غذای سنتی مشهدی ها در هنگام تحویل سال!

ما ایرانی ها رسم داریم که در هنگام سال تحویل اگر بخواهیم غذایی بخوریم؛ آن غذا یا باید سبزی پلو با ماهی باشد یا رشته پلو!همین رشته پلویی که می خوریم از غذاهای بومی و محلی شهرهایی مثل مهشد و یا اردبیل می باشد.البته با این که روشت پختشان با هم متفاوت است و فرق اساسی با یکدیگر دارد ولی رشته پلوی مشهدی ها طعم و مزه ی اصیل و مربوط به خود را دارد.از آن جایی که مشهدی ها هم رسم دارند تا این غذا را در زمان سال تحویل نوش جان کنند، این غذا را به این شکل می پزند که در برنج و رشته ای که با هم تا حدی آب پر شده اند را به صورت پلویی دم می گذارند و به همراه آن مخلوطی از زعفران، ران مرغ، پیاز، سماق، روغن، دارچین، کره و فلفل و نمک را اضافه می نمایند.البته برخی ها به همراه این پلو از گوشت چرخ کرده و خرما استفاده می کنند.

 

 

۱۰_ ماقوت، به از جوهر یاقوت

مسقطی مشهدی یا ماقوت نوعی حلوا است که برای طعم دار کردن آن از خلال بادام و زعفران استفاده می شود. مشهدی ها در باره ی ماقوت می گویند که:حلوای ماقوت به از جوهر یاقوتی!این حلوای بسیار خوشمزه را مشهدی ها از زعفران و آرد درست می کنند. معمولا مشهدی ها این حلوا را در مراسم های مختلف پخش می کنند.

 

 

۱۱_ کباب شیشلیک معروف

اول از همه این را به ما بگویید که اصلا کسی هست که ایرانی باشد و از بین غذاهای سنتی مشهد کباب شیشلیک را نخورده باشد؟این غذا به قدری محبوب و خوشمزه است که نه تنها از غذاهای مشهدی هسات بلکه اصلا یک غذای بین المللی است! شیشلیک که از گوشت خالص تهیه می شود در کشورهای حوزه ی قفقاز و آذربایجان نیز سرو می گردد و از جمله غذاهای مهم و به اصطلاح لاکچری آن ها به حساب می آید.شیشلیک را از ۶ تکه گوشت از بهترین قسمت گوشت گوسفند یعنی راسته ی آن تهیه می کنند.درباره ی کباب شیشلیک نکته ی جالبی که وجود دارد این است که این غذا نه تنها مرزها را درنوردیده و غذایی محبوب و بین المللی شده است بلکه دیگر برای خود تبدیل به برند هم شده است.برای درست کردن یک کباب شیسلیک خوشمزه و اصیل باید گوشت ها را در آبلیمو، ماست، فلفل و روغن بخوابانید و حتما از گوشت تازه استفاده نمایید.

 

 

۱۲_ خورشت ریواس ترش مزه

خورشت یا خورش ریواس هم از آن دسته غذاهای سنتی مشهد است که انحصار آن را با شهرهایی در خراسان جنوبی، کردستان و حتی شهر نیشابور شریک است.البته در هر کجای ایران که گیاه ریواس بروید این غذا را درست می کنند و به آن خورشت ریواس می گویند.این خورشت به خاطر وجود ریواس در خود مزه ای ترش دارد و در درست کردن آن از گوشت تازه ی گوسفند و یا گوساله، جعفری و نعنا تازه، پیاز و حتی شکر استفاده می کنند.پر واضح است که در کنار این غذا از پلوی داغ و تازه و در کنارش مخلفات همیشگی نیز خورده می شود.

 

 

۱۳_ دسری به نام دیگچه مشهدی

وقتی اولین بار اسم دیگچه ی مشهدی را بشنوید ممکن است که فکر کنید غذایی پر گوشت و به اصطلاح بار گذاشتنی است اما این غذا در واقع نوعی دسر و شیرینی به حساب می آید.در پخت دیگچه مشهدی که از غذاهای سنتی مشهد است از مواد غذایی همچون: گلاب، هل، برنج، گلاب، شیر، زعفران، شکر و کره استفاده می شود.پس از مخلوط کردن این مواد با هم و پختن آن ها در کنار یکدیگر، این مواد معمولا در اندازه ی غالب های مربعی کوچک و یا مستطیلی متوسط در می آیند.این دسر و یا بهتر بگوییم شیرینی با پایه ی برنجی بسیار خوشمزه را معمولا مشهدی ها در مراسم های خاص مذهبی همچون نذری ماه محرم و یا افطاری ماه رمضان سرو می نمایند.

 

 

۱۴_ دیزی سنگی، آبگوشتی با طعم خاص

یکی از غذاهای سنتی و محبوب مشهدی ها، غذایی است که دیزی سنگی نام دارد. دیزی سنگی همون آبگوشت است که در ظروف سنگی درست می شود. طعم خاص این غذا به خاطر ظرفی است که این غذا در آن طبخ می شود. برای درست کردن این غذا از سیب زمینی، پیاز، رب و ادویه های گوناگون استفاده می شود.

 

 

۱۵_ قیمه مشهدی، قیمه ی مخصوص مشهدی ها!

قیمه ی مخصوص مشهدی ها شبیه به قیمه های خودمان است و از غذاهای سنتی مشهد محسوب می شود. تنها فرق این غذا با قیمه های معمولی ما ادویه هایی مثل جوز هندی، زنجبیل، هل، زعفران و دارچین است.

 


از نوقا تبریز و تاریخچه آن چه می دانید؟

نوقا یک شیرینی کلاسیک و قدیمی است که قرن ها مردم در مهمانی ها بر سر میز خود گذاشته و  از آن لذت بردند. مواد اصلی تشکیل دهند نوقا از عسل، سفیده تخم مرغ و بادام است و بسیاری از کشورها ادعای مالکیت این شیرینی سنتی را دارند. ریشه پخت نوقا در خاور میانه و کشور های اروپایی نظیر ایتالیا، فرانسه و اسپانیا یافت می شود، اما این که نوقا نخست در کدام منطقه از جهان کشف شد هنوز جای سوال است. بسیاری در مورد مناطق مدیترانه سوال به پیش آورده و برخی دیگر آن را به کشور های اروپایی مربوط می دانند. برخی باور دارند که دستور پخت این شیرینی به دوران رومیان باستان بر می گردد که در یادداشت های قرن ۴ میلادی کشف شده است. در این یادداشت ها توضیح داده شده که چگونه مغز گردو، عسل و تخم مرغ را با هم مخلوط می کردند که این همان مواد اصلی تشکیل دهنده نوقا است.

 

 

برخی دیگر نیز باور دارند که مردم خاور میانه قرن ها انواع مختلفی از آجیل از جمله پسته، بادام و گردو و همچنین عسل و شکر را کشت و پرورش می دادند به همین دلیل شیرینی نوقا می تواند اولین بار در خاور میانه درست شده باشد. بیشتر دستور پخت شیرینی های کشور های خاور میانه از آجیل و عسل است که از تخم مرغ در آن استفاده نشده است. با این حال دستور پخت هایی با سفیده تخم مرغ همچون حلوا وجود دارد که بسیار شبیه به نوقا است. اثبات این موضوع در کتاب آشپزی اسلامی قرن پانزدهم میلادی ابن المبراد آمده است که دستورهای پخت هایی با عسل و همچنین قند در آن ذکر شده است.در حالی که به معنای واقعی کلمه ده ها و شاید صدها تنوع نوقا وجود داشته باشد، اما به طور کلی این شیرینی در نوع نرم و سخت آماده می شود. این مورد بیشتر مربوط به میزان مواد استفاده شده و طول زمان پخت و پز مربوط می شود. انواع نوقا تهیه شده با عسل تمایل به نرم تر شدن دارند، در حالی که نوع قندی آن سخت تر و حتی شکننده تر هستند.

 

 

نوقا تبریز هم اکنون در ایران بهترین نوع نوقا است که در شکل و طیف طعم های گوناگون در بهترین شیرینی فروشی های تبریز به فروش می رسد. نوقا تبریز را می توانید در شیرینی فروشی هایی چون قنادی پاک تبریز، قنادی رکس تبریز، خانه حلوا تبریز و آجیل و خشکبار تواضع تبریز به راحتی پیدا کنید. در ایران نیز دو نوع نوقا معروف وجود دارد: گز که محصول استان اصفهان بوده و دیگری نوقا که محصول تبریز می باشد. گز و نوقا تقریبا مشابه هم می باشند اما در طعم خود متفاوت هستند و شیرینی فروشی ها و آشپز ها در نوقا تبریز از گردو و پسته استفاده می کنند. نوع دیگری از نوقا در تبریز وجود دارد که از موادی چون شکر، آب، مغز گردو، بادام، بادام هندی، پسته، فندق، سفیده تخم مرغ، گلاب و آرد گندم درست می شود.

 

 

شهرت این شیرینی به قدری زیاد است که ایران در صدد صادر کردن این شیرینی به کشور های مختلف جهان بر آمده است و نوقا تبریز جای خود را در ویترین های مغازه های شیرینی فروشی کوچک و بزرگ گرفته است. بدون شک نوقا یکی از بهترین سوغاتی هایی است که می توانید برای خانواده و دوستان خود خریداری کنید.

 


سیر تا پیاز غذای سنتی ایرانیان، آش!

یکی از معروف ترین و لذیذترین غذاهای ایرانی، آش است. آش انواع و اقسام مختلفی دارد که معروف ترین آن ها، آش رشته است. تقریبا می توان با اطمینان گفت که هر ایرانی در طول عمرش حداقل یک بار آش یا آش رشته را خورده است. البته این غذای خوشمزه که پایه اش سبزیجات است، انواع و اقسام مختلفی دارد که خیلی از آن ها را شاید تا به حال نخورده باشید. در ادامه با ما در ونوس همراه باشید تا درباره ی آش یکی از غذاهای ایرانی بیشتر بدانیم.

 

 

همه چیز درباره ی آش

یکی از معروف ترین غذاهای ایرانی آش است. آش را معمولا با مواد غذایی مختلفی که در بیشتر اوقات سبزیجات و حبوبات هستند، می پزند البته این موضوع وقتی که دیگ آش شله قلمکار را به اصطلاح بار می گذارند، کمی نقض می شود. آش غذایی کاملا ایرانی است که بعدها به دیگر مناطق اطراف و جهان از ایران وام داده شد ولی با اطمینان می توانیم بگوییم که آش، کاملا یک غذای ایرانی است. این غذای خوشمزه شباهت های بسیار زیادی با سوپ دارد. البته داستان آش و سوپ کلا متفاوت است اما از این نظر که آش و سوپ هر دو غذاهایی به اصطلاح آبکی هستند و در دستور پخت آن ها از سبزیجات استفاده می شود، شباهت هایی وجود دارد.

 

 

همچنین این که سوپ غذای مشترک و بین المللی است که اصولا در همه جای جهان به شکل و صورت های مختلف و با دستور پخت های متفاوتی، طبخ می گردد. درباره ی آش باید بگوییم که این غذای لذیذ را خیلی ها پیش غذا می دانند البته این دسته از اشخاص باید معده ای خیلی قوی داشته باشند که این غذا را به این عنوان قلمداد می کنند زیرا آش از آن دسته غذاهای سنگین است که به اصطلاح یک کاسه ی آن برای سیر شدن کامل برای یک وعده کافی است.

 

 

در زمان های قدیم پختن آش آن قدر مرسوم بوده که به کسی که غذا می پخته آشپز می گفته اند که تا به الان هم این لفظ همچنان جاری است. به کسی هم که در حال پختن غذا باشد می گویند که دارد آشپزی می کند که این خود همه گویای ارزش و همه گیر بودن آش در سفره های ایرانی از دیرباز دارد. در بحث پختن آش به صورت عمومی از حبوباتی همچون: انواع لوبیا، عدش، نخود، ماش، جو و حتی گاهی گندم استفاده می شود. معمولا برای خوشمزه تر شدن آش این حبوبات را از قبل هم خیس می کنند تا خوشمزه تر شوند و هم از قبل آن ها را می پزند، سبزیجاتی همچون تره، اسفناج، نعنا و سیر فراوان، رشته های درازی که از گندم و آب درست می شوند به نام رشته ی آشی، پیاز و انواع ادویه ها استفاده می گردد.

 

 

دقیقا با همین مواد می توان یک آش رشته ی خوشمزه درست کرد و با حذف کردن و جایگزین کردن این مواد با دیگر مواد غذایی نیز می توان یک آش دیگر درست کرد. در همه جای ایران، آشی مخصوص به آن منطقه وجود دارد که محلی ها با توجه به محیط اطرافشان و همچنین مواد غذایی که در منطقه ی آنان یافت می شود را به آششان اضافه می کرده اند.

 

 

آش های مختلفی مثل: آش رشته، آش دوغ، آش حبوبات، آش شله قلم کار، آش میوه و بسیاری از انواع آش های دیگر، همگی محصول محیط اطراف مردم و مواد غذایی که در مناطق آنان به وفور یافت می شده، هستند. در بین تمامی انواع آش هایی که وجود دارد ساده ترین آن ها از لحاظ دستور پخت، مواد غذایی و زمان لازم برای پخت؛ آش رشته است. در این نوع آش از سبزیجات، حبوبات، رشته ی آشی، سیر، پیاز، ادویه و آب استفاده می شود. در کنار این غذا معمولا کشک که به آن Iranian sauce می گویند و یا ماست میل می کنند. البته پس از پخت غذا نیز از سیر داغ و پیاز داغ به همراه نعنای سرخ شده هم برای تزئین و خوشمزه تر شدن غذا استفاده می کنند. برای آش رشته های مجلسی که معمولا در ماه مبارک رمضان مهمان همه ی سفره ها هست از آب زعفران هم استفاده می کنند.

 

 

درباره ی آش و انواع آن

  • آش دوغ | Ash_ e doogh

معمولا ما آش دوغ را منتسب به استان اردبیل می دانیم. البته این آش را در شمال غربی، غرب ایران که همان اردبیل باشد، همدان، ارومیه، قزوین و شیراز می پزند. در آش دوغ اردبیل که اصلش برای سرعین است؛ سیر فراوان، دوغ ترش، نعنا داغ، تخم مرغ، نخود و برنج نیم دانه پخته می شود. آش دوغ قزوین: این آش از نوع قزوینی اش را با لوبیا چیتی، آویشن، سبزی آش، برنج، دوغ، قلم گوشت، نعنا، پیاز داغ و روغن و ادویه های مختلف می پزند.

 

 

  • آش شله قلمکار | Ash_ e shole ghalmkar

این آش را در زمان ناصرالدین شاه قاجار بسیار می پخته اند و همانند زولبیا و بامیه یکی از خوردنی های محبوب این شاه قاجاری بوده است. درباره ی آش شله قلمکار جالب است بدانید که ناصرالدین شاه نذر آش شله قلمکار داشته و برای ادای آن هر سال به سمت ییلاق های شمال غرب تهران می رفته و نذر آش شله قلمکارش را در آن جا ادا می نموده است. می گویند که به دستور شاه ۱۲ دیگ آش از بهترین تکه های گوشت گوسفندی که تازه ذبح شده باشد و دیگر خوراکی ها از صبح علی الطلوع بار می گذاشته اند تا برای ظهر آماده شده باشد. درباره ی آش شله قلمکار و طعمش باید بگوییم که؛ درباره ی آش نذری شله قلمکار را یکی از بهترین آش هایی که خورده اند، بوده است. به هر حال برای پخت آش از گوشت گوسفندی، سبزی، سیر و پیاز و حبوبات استفاده می شود.

 

 

  • آش کشک | Ashe_ kashk

آش کشک یکی از غذاهای سنتی در کهکیلویه و بویر احمد است. آش کشک دستور پخت خاصی ندارد و پختش بسیار آسان است. کشک، خرده برنج، نعناع، نخود و انواع ادویه استفاده می شود.

 

 

  • آش خوره | Ashe_ khore

این آش را که به نام آش کاردین هم می شناسند، معمولا در خوزستان، فارس، کهکیلویه و بویراحمد پخته می شود. در پخت این آش از سبزی خوره که شبیه کاهو است، درست می کنند.

 

 

  • آش آلو | Ashe_ aloo

این آش نوعی از آش های مشترک ایرانی ها است که در آن، برنج، آلوی تازه، گشنیز، جعفری و تره استفاده می شود. در این آش برخی کوفته ریزه و نعنا داغ استفاده می شود. کوفته ی این آش را از گوشت گوسفند، گوساله، شتر و مرغ درست می کنند.

 

 

  • آش ترخینه | Ashe_ tarkhineh

یکی از دیگر آش هایی که بسیار محبوب است و معمولا در بیشتر شهرهای ایران طبخ می گردد، آش ترخینه است. این آش را از جوشاندن بلغور در دوغ ترش و یا شیر به همراه نخود و لوبیا و اسفناج و همچنین زردآلو و آلوچه پخته می شود. همراه با این آش، شیره ی انگور و سرکه نیز میل می گردد.

 

 

  • آش جو | Ashe_ jo

آش جو هم از آن آش های بدون مرز در ایران است. در درست کردن این آش از سبزیجات معطری همچون: شوید، گشنیز و تره استفاده می شود. در این آش حبوباتی همچون: نخود، لوبیا و خیار چنبر پخته می شود. پیاز و کشک و نعنا داغ هم در این آش استفاده می شود.

 


مروری بر تاریخچه ی غذایی افسانه ای به نام قورمه سبزی!

قورمه سبزی را همه ی ما خورده ایم و صادقانه، بعضی از ماها انتخاب اولمان در بین غذاها است. این غذای فوق العاده که امروزه تبدیل به یک جاذبه ی گردشگری بری شکم گردها هم شده است، از کجا به وجود آمده است؟ تا به حال این سوال برایتان در هنگام چشیدن طعم فوق العاده ی این غذا به ذهنتان خطور کرده است؟ خب برای پاسخ به این سوال اجازه دهید تا کمی واژه ی قورمه سبزی را به ۲ بخش تقسیم کنیم. اول به سراغ قورمه می رویم. قورمه یا کنسرو گوشت سنتی در گذشته در استان ‌هایی که دامپروری در آن جاها رونق داشت همچون استان آذربایجان غربی و شرقی که در عین حال سرد هم بودند، تهیه می شد.

 

 

معمولا در اواسط پاییز گوشت تازه ذبح شده با همان چربی خود حیوان و گاهی با روغن حیوانی در حرارت خیلی کم تفت می ‌دادند تا کمی پخته شود و سپس آن را در پوست کنده شده و تمیز شده ی حیواناتی مثل گاو و یا گوسفند را در کوزه‌ هایی می ‌ریختند و در جای خنک نگهداری می‌ کردند. شاید فکر کنید که گوشت در این شرایط خراب می شود اما نگهداری گوشت به این صورت برای حمل در بین عشایر راحت تر و به صرفه تر بود. علتش هم این بود که گوشت به علت پختن تراکم کمتری پیدا می کرد و امکان فاسد شدن هم نداشت.

قورمه هم به این شکل تهیه می شود که به صورت غالب، گوشت گوسفند ذبح شده را ازاستخوان جدا می نمودند و سپس ریز ریز می کردند. وقتی هم که گوشت آماده می شد؛ آن را در ظرفی ریخته و بر روی اجاق گاز قرار می دادند. گوشت نیز بعد از چند ساعت در چربی های خودش و نمک دانه درشت فراوان می پخت و سپس به ظرف در نظر گرفته شده منتقل می شد و بعد در کوزه نگهداری می شد. اما عشایر فارس در پوست یا به عبارتی دیگر یک مشک کوچک که مخصوص پنیر زدن و قورمه بود، این گوشت ها را می ریختند.

 

 

در زمستان و در مواقع نیاز، عشایر در حین سفر از این گوشت های قورمه شده به صورت های مختلفی در غذاهایشان استفاده می کردند. از این جا به بعد، دیگر می خواهیم به پیشواز قرمه سبزی فوق العاده و خوشمزه برویم. به این خاطر که گوشت قورمه شده دارای چربی و نمک بسیار زیادی در خود بود، معمولاً در عشایر بختیاری و آذربایجان با گونه ای سبزی و تره کوهی و پیاز فراوان و گرد غوره یا لیمو تهیه می شد. مثلا شیرازی ها قورمه را با گشنیز واسفناج فراوان و همراه با سیب زمینی قاطی می کردند و به آن در اصطلاح، خورشت قورمه و سبزی می گفتند.

اصولا این چند ماده ی غذایی در کنار یکدیگر مواد اصلی درست شدن قرمه سبزی بودند. این مواد عبارتند از: سبزی، پیاز، نمک و گوشت قورمه شده بود. البته شیرازی ها به قورمه سبزی خود سیب زمینی نیز اضافه می کرده اند. البته حدس این سخت نیست که در بخش هایی از کشور همچون: مرکزی، کرمان و اصفهان ازگوشت قورمه مثال خورشت مسمای آلو یا طاس کباب نیز درست می کردند. امروزه خورش قورمه سبزی با مواد ثابتی همچون: سبزی قورمه که عبارت است از؛ جعفری، تره، شنبلیله، کمی اسفناج و کمی شوید، لوبیا (معمولا لوبیا قرمز ولی از لوبیا چیتی و لوبیا سفید هم استفاده می کنند)، پیاز داغ، گوشت قورمه، لیمو عمانی، نمک و زردچوبه تشکیل می شود.

 

 

قورمه سبزی را با نواع پلوهای ساده و گاها زعفرای میل می نمایند و در کنارش از ترکیب مخلفات متنوعی از سالاد شیرازی به همراه آبغوره، ماست چکیده و یا ساده استفاده می شود. برای درست شدن قورمه سبزی نسبت به دیگر غذاها زمان نسبتا زیادی لازم است. کالری این غذا زیاد است اما خوردنش یکی از لذت بخش ترین کارهای دنیاست. می گویند که پخت قورمه سبزی بین ۲ تا ۵ هزار سال قدمت دارد.

 

 

این نکته ی مهم را به یاد داشته باشید که همیشه قبل از درست کردن قورمه سبزی، لوبیاهای آن را چند ساعت خیس کنید و بعد بگذارید تا جداگانه بپزند. پیازهای خرد و نگینی شده را هم که با زردچوبه تفت داده شده اند را به گوشت های نیم پز اضافه کنید و پس از کمی تفت دادن، آب گوشت را اضافه کرده تا کمی با هم بپزند. بعد لوبیا را هم اضافه کنید. سبزی قرمه ی از قبل سرخ شده را به ترکیب اضافه کنید و بگذارید تا به آرامی بپزند و قل بزنند. در این مرحله شما می توانید مقداری لیمو عمانی خیس خورده را که هسته هایش را هم درآورده اید را به غذا اضافه کنید. برای پختن قورمه سبزی بین ۱ تا ۱ ساعت و نیم زمان کافی است اما اگر این غذا بیشتر هم بپزد، بهتر است.


همه چیز درباره ی اکبر جوجه ی معروف!

اکبر جوجه از آشناترین نام ها برای هر ایرانی است که گاهی اوقات آدم می ماند که با شنیدن اسمش هوس جوجه کند یا به یاد مکانی خاص بیفتد؟ اصلا اکبر جوجه اسم غذایی خاص یا روش پختی خاص است یا این که اسم آشپز است یا اصلا اسم رستوران است؟! به هر حال این اکبر جوجه هر چه که هست، حتی شنیدن نامش هم باعث گرسنگی و ترشح اسید معده می شود! ما امروز می خواهیم تا درباره ی تاریخچه ی اکبر جوجه و این که دقیقا این اسم به چه چیزی اشاره دارد و کلی ابهامات دیگر اشاره کنیم پس تا به انتها با ما درونوس همراه باشید.

 

 

اکبر جوجه که بود و چه کرد؟ 

با این که نام اکبر جوجه حتی برای خود من هم ابهامات زیادی دارد اما در تاریخچه ی اکبر جوجه اولین چیزی که به پاسخ آن می رسیم این است که در یک کلام، اکبر جوجه به چه مفهومی اشاره می کند و تاریخچه ی اکبر جوجه چه چیزهایی برای گفتن دارد؟ در یک پاسخ خیلی کوتاه باید بگوییم که اکبر جوجه، نام یک رستوران زنجیره ای است که برای اولین بار و در سال ۱۳۳۰ در استان مازندران توسط آقای علی اکبر کلبادی نژاد بنیان گذاری شد! این رستوران در ابتدا اصلا رستوران نبود و در واقع قهوه خانه ای بین راهی بود. البته این قهوه خانه در سال ۱۳۲۳ به وسیله ی حاج آقای کلبادی و همسر ایشان در مکانی اجاره ای به وجود آمد.

به هر حال اکبر جوجه در ادامه ی فعالیتش دستخوش تغییرات بسیاری شد. اکبر جوجه برای اولین، بار در گَلوگاهکه یکی از شهرهای استان مازندران ایران و در ناحیه شرقی استان مازندران، شکل گرفت. از آنجایی که دست و پنجه ی آقای کلبادی نژاد در زمینه ی پخت و پز کاملا طلایی بود، این رستوران در ادامه ی فعالیتش به سرعت رونق گرفت و در سراسر ایران به واسطه ی مسافرینی که در این رستوران غذایی خورده بودند، مشهور و معروف شد.

آقای اکبر خان کلبادی که دیدند کار و بارشان سکه است و مردم از نوع طبخ جوجه ها به سبک ایشان استقبال می کنند، به کمک برادرشان اقدام به افتتاح شعبه های اکبر جوجه در نقاط مختلف استان مازندران و گلستان نیز کردند. تاریخچه ی اکبر جوجه پر است از فراز و نشیب اما اگر از حق نگذریم، این رستوران فرازهایش بیشتر از فرودهایش است.

 

 

این که چرا اکبر جوجه معروف شد در تاریخچه ی اکبر جوجه خواهیم فهمید که دلایل مختلفی دارد اما بدون شک مهم ترین دلایلش این ها هستند که اولا این قهوه خانه در مسیر جاده ی مشهد قرار گرفته است و همین باعث شده بود که بسیار شلوغ شود.

از طرفی دیگر نیز کیفیت و کمیت عالی و قیمت منصفانه ی غذاهای اکبر جوجه دلیلی بر این امر بود که برای این که رانندگان کامیون و اتوبوس این قهوه خانه را که دیگر تبدیل به یک غذاخوری شده بود برای ناهار در کنار آن نگه دارند. به هر حال، خانم و آقای کلبادی برای کسب درآمد بیشتر از این قهوه خانه با کم ‌ترین امکانات مشغول به پختن صبحانه و غذای بین راهی بودند. صبحانه ‌ای که آن ها ارائه می داند شامل: چای، پنیر محلی، کره ی گوسفندی، تخم‌ مرغ محلی، املت و نان ‌های خوشمزه که معروف به کمبه هستند، می شد.

 

 

اکبر جوجه رستوران است یا نوعی کباب جوجه؟

حال با تمام این اوصاف، واقعا در حال حاضر اکبر جوجه رستوران است یا نوعی خوراک جوجه؟ در واقع اکبر جوجه در وهله ی اول نام رستوران است و در وهله ی دوم، نوعی سبک در طبخ جوجه کباب. در ابتدای این قسمت باید به شما بگوییم که لقب اکبرجوجه به این دلیل همراه وفادار حاج اکبر شد که به دلیل طبخ جوجه و همچنین قد و قامت کوچک اکبرآقا، مشتریان غذاخوری حاج اکبر لقب اکبر جوجه را به وی و غذاخوری او اطلاق کردند.

با این که حاج اکبر رمز خاص خود را برای آشپزی داشت اما در تاریخچه ی اکبر جوجه آمده است که خوراک جوجه ی حاج اکبر در واقع، جوجه‌ هایی بود که بعد از یک روز در آب و لیمو خواباندن با روغن سرخ می ‌شدند و به همراه برنج زعفرانی و مقدار زیادی رب انار شیرین در اختیار مشتریان رستوران قرار می‌ گرفت.


مطالب مرتبط

بهترین رستوران های سنتی اصفهان

کافه ها و شربت خانه های اصفهان

دور دنیا با 13 دسر خوشمزه

خوشمزه ترین دسر های ترکیه

بهترین غذاهای ترکیه

بهترین خانه های استیک دنیا

خوشمزه ترین غذاهای جهان

خوشمزه ترین ساندویچ های جهان

همه چیزبرای قهوه دوستــان

غذاهای گران قیمت دنیــا

خوشمزه ترین کبابهای دنیــا

بهترین صبحانه های دنیا

مهم ترین سوغاتی‌ های جهان و ایران

بهترین رستوران های دبی

بهترین کافی شاپ های ایران

عجیب ترین صبحانه های بالی

بهترین مزارع چای جهان در کدام کشورها قرار دارند

همه چیز درباره ی سوشی

 

 

شیراز، کلم پلو